27 augustus 2012 - maandag

We stonden om 8:30 uur op. Veel te vroeg naar mijn zin. Maar ja, je wilt toch wel een beetje op tijd aan het ontbijt zitten. Dus toch maar eruit. Uit het raam kijkend, ontdekte ik dat het zonnetje schijnt. Kijk dat is beter. Het ontbijt is prima verzorgd. Verschillende soorten broodjes, kaas, ham, jams, yoghurt, muesli, sap. Alleen geen eitjes, wel scrambled eggs. We hadden gisteren al gekozen waar we heen zouden gaan vandaag: naar de Filzenkogel. Daarvoor gaan we met de kabelbaan naar boven. Er zijn hier twee kabelbanen, nl.de Ahornbahn en de Penkenbahn. We kopen een Activcard, dan kunnen we 6 dagen met allerlei kabelbanen in het Zillertal, en de bus, en trein. Maar bovenal is het gemakkelijker om niet elke keer een kaartje te moeten kopen.

De ahorn kabine

De Ahornbaan is een baan met kabines, wel twee. Een heen en een terug. Er kunnen wel 160 personen in, het zijn de grootste kabines die ik ooit gezien heb. Er zijn zelfs zitbankjes en tafeltjes. We hoeven niet lang te wachten, en dan kunnen we er in. Hij is niet vol, maar we moeten wel staan. Wanneer hij over een standaard gaat, schommelt hij een beetje, en iedereen roept:woeh, met een langgerekte oe.

Boven vind ik het wel koud, en ik ben blij dat ik mijn vest bij me heb. Het waait wat, en de wind is koud. We gaan op weg naar de Filzenkogel, en het lijkt een best wel stijle klim. Na een paar minuten begin ik al te hijgen. Tja, ik ben niet voor de bergen geboren, in tegenstelling tot Edwin. Die loopt tegen een berg op alsof het vlak is. Maar ik niet. Maar we komen er wel, alleen duurt het wat langer, want we moeten vaak rusten. Ik kreeg het warm en deed mijn vest uit.

Ons hotel vanaf de berg

Claudia, met rechts de Filzenkogel

We kunnen Mayrhofen goed zien liggen, en ook ons hotel. Het is heel helder, maar in de verte zien we wel wat wolken rondom de bergtoppen. Maar bij ons is de lucht helder, en wat er aan wolkjes om de bergtoppen zweeft, lost snel op.

Daarboven gaan we naartoe

We deden er iets meer dan een uur over om de top te bereiken. Bovenop staat een kruis. Aan dat kruis hangt een boek, van metaal. Als je hem open doet, zit er een stempel met stempelkussen in. Wij hadden niets beters bij ons dan de wandelkaart om de stempel op te zetten. Dus een tip: Neem iets van papier mee, of bijvoorbeeld een ansichtkaart, om de stempel op te zetten. Ik zag dat sommigen dat deden.

Daar zijn we dan boven

Edwin wilde doorlopen naar een andere top, maar daar had ik geen zin meer in. Edwin ging alleen. Dan kon hij in zijn eigen tempo lopen, wat betekent dat hij er veel sneller zou zijn. Ik zocht een plekje om te zitten, en keek wat om me heen. Zo kwam ik achter de stempel. Ik kreeg het weer koud, en was blij mijn vest bij me te hebben. Het duurde inderdaad niet lang of Edwin was alweer terug.

Edwin weer op de terugweg

Links het kruis, Mayrhofen beneden

Ook hier leggen mensen stapels van stenen neer

Edwin bij stapels stenen

Toen liepen we weer naar beneden. Edwin waarschuwde me: met kleine stappen lopen. Omdat het naar beneden gaat, heb je de neiging te snel te willen gaan. Maar het is heel belastend voor je knieën, dus kleine stapjes nemen. Eenmaal weer beneden liepen we de Geniesserrundweg. Dat is een route terug naar de kabelbaan die langs enkele uitzichtspunten loopt, en wat zaken uitlegt (over gletschers enzo) via borden, en ronddraaiende glasplaten. Wel leuk gedaan. Er is ook een terras, en we hebben ondertussen wel trek gekregen. Het is alweer half 3. Ik bestel een Spätzi, en Edwin een Weizenbier. We nemen een Tiroler Gröstl, wat stukjes vlees en gebakken aardappels zijn met een spiegelei erop. Wel lekker. En toen weer naar beneden met de kabine. Nu zat hij helemaal vol. We waren bijna de laatsten die instapten. Toen de kabine weer over de standaard ging, klonk hetzelfde woeh, alleen harder, want meer mensen. Grappig.

Eenmaal beneden gaan we eerst even naar het hotel. Dat is vlakbij. We gaan even naar het toilet, ik trek andere schoenen aan, en dan gaan we naar het centrum. Ik koop een mesje in de vorm van een auto, een paar zeepjes. Ik koop bij een sport winkel, die Edwin overigens zag, een bloesje en een vestje, Edwin een jack.

mes in de vorm van een auto

Terug naar het hotel, kleden we ons om. Ik föhn mijn haar. Dat is wel nodig, want ik heb een pet op gehad vandaag, en die verruïneert mijn kapsel. En dan gaan we naar beneden naar het restaurant. Ik kies een visgerecht dit keer, en Edwin gegrilde kipfilet met kruidenboter. Na afloop zit ik weer vol. Na het eten gaan we even tv kijken, verslagje schrijven, gemaakte foto's bekijken, en dan in bad. Dat is lekker, want ik ben heel stijf. De beentjes zijn het niet gewend.