We stonden om 9:30 uur op, een vrij gewone tijd op onze vrije dagen. We gingen ook gewoon ontbijten, broodje, eitje, glaasje melk. Daarna kopje koffie, en dan eindelijk koffers pakken.
Vertrektijd: 12:53 uur
Km-stand: 66461 km
Toen we de A73 op wilden rijden, zagen we borden dat deze gesloten was. Oeps. We moesten omrijden via Eindhoven: A50 en dan A2. Het omrijden viel wel mee. De reis verliep verder voorspoedig.
Aankomsttijd: 16:43 uur
Km-stand: 66848 km
Totale reistijd: 3 uur en 50 minuten
Totale afstand: 387 km
Ons hotel heet Alzinn.We hebben kamer 107 met uitzicht op het dal. Het is hier licht heuvelachtig. We hebben dit hotel gekozen, omdat het op booking.com een hoog cijfer heeft, de prijs wel enigszins meevalt en we gratis kunnen parkeren. En dat is een unicum in Luxemburg! Een ander hotel dat we op het oog hadden, was dichter bij het centrum, duurder dan deze, en €30 parkeren per dag. Die viel daarom af.
We kregen de kamersleutel, een pasje eigenlijk, en daarmee konden we ook de parkeergarage openen. Er was plek genoeg, kennelijk hebben ze op het ogenblik niet veel gasten.
Nadat we onze spullen naar de kamer hadden gebracht, gingen we de omgeving bekijken. We zitten net buiten Luxemburg-stad, in Alzingen. Het is eigenlijk gewoon een woonwijk. Er zijn wel verschillende restaurants in de wijk, voornamelijk Aziatische. Vast wel lekker, maar niet waar ik zin in heb op een vakantie in Luxemburg.
We zagen verschillende kleuterscholen met speelplaatsjes, en parken. Er was ook een ruïne. Daar stonden gewoon huizen tegenaan gebouwd. We liepen een paar trappen op ernaartoe. Toen we wat hoger stonden konden we zien dat er vrij veel groen is hier.
We liepen weer terug, en kochten een fles wijn bij een pompstation. Die brachten we naar de kamer, die is voor vanavond.
We probeerden de internetverbinding uit, dat is hier ook gratis. Het werkt. Dat is handig. En gewoon een algemeen wachtwoord, en geen moeilijke code. Nu kunnen we meerdere apparaten tegelijk op internet hebben.
Tegen 19 uur gingen we een restaurant uitzoeken. Dat was snel gedaan. Het eerste restaurant dat we tegenkwamen, een Italiaans restaurant werd het. Edwin nam een minestronesoep vooraf, en ik een tomatensoep. Als hoofdgerecht nam Edwin Cordon Bleu met gorgonzolasaus. Ik nam Saltimbocca. Dat is kalfsschnitzels met parmaham en salie. Heel lekker, maar voor mij wat veel. Geen nagerecht dan maar, dat kan er echt niet mer bij. We dronken er bier bij.
De voertaal is hier Frans. Oef, mijn Frans is wel heel erg roestig. Une bière, bonjour, s'il vous plaît, au revoir, dat gaat allemaal nog. Maar daarna wordt het lastig. Gelukkig kunnen ze hier ook Duits. Als je na de gebruikelijke begroeting met bonjour overschakelt op Duits, dan gaan ze gelukkig Duits terugpraten.
Na het eten liepen we terug naar het hotel. Het had geregend toen we zaten te eten, maar nu was het weer droog.
Ik heb het nog even nagekeken op internet: je kunt hier het water uit de kraan drinken. Dat scheelt weer flessen water kopen. Ook de electriciteit gebruikt dezelfde stekkers als bij ons. Mooi.
's Avonds op de kamer ging ik dit verslag schrijven, en Edwin zat wat op zijn computer te browsen.
Goh, een fles wijn bij een pompstation? Was die wel een beetje ok?
BeantwoordenVerwijderen