Titisee

Na de lange wandeling van gisteren (bijna 10 km) moeten we vandaag maar even rustig aan doen. Althans, dat wil Claudia. Het belooft weer een prachtige dag te worden. Echt een dag voor een boottochtje. Met onze Gästekarte kunnen we een rondvaart over de Schluchsee maken. We lopen na het ontbijt naar het opstappunt en zijn wat aan de vroege kant. Toch staat er al een rij. We sluiten maar aan. Om kwart voor 11 komt er iemand aan en kunnen we de boot op. Om 11 uw vertrekt hij. We kunnen nog bovenop zitten. Dat is beter dan beneden, binnen zitten.

Eerst varen we naar een plaatsje dat Aha heet. Hier stappen ook weer mensen op. Er zijn er ook enkele van boord gegaan. Dan gaat het verder aan de andere kant en via een paar tussenstops bereiken we de muur van het stuwmeer. Daarna varen we weer terug naar het startpunt.



De Schluchsee

De hele vaart heeft ongeveer een uur geduurd. We lopen terug naar het hotel, om nog even te toiletteren, vest terug te brengen (het is al aardig warm) en een flesje drinken te halen om mee te nemen. Dan lopen we naar het Station, want we gaan met de trein. Om 12:42 uur zou hij moeten vertrekken, en dat klopt ook ongeveer. We stappen in, en dan begin ik ineens te twijfelen of de trein wel gratis is met de Gästekarte, maar we worden niet gecontroleerd, dus het maakt niet uit. Na ongeveer 15 minuten komen we aan in Titisee.

Titisee is veel toeristischer dan Schluchsee. Waar ik in Schluchsee 1 souvenirswinkeltje gezien heb, zijn er hier teveel om op te noemen. Volgens mij zijn er alleen maar souvenirswinkeltjes. ze verkopen natuurlijk de beroemde Schwarzwâlder Schinken, maar ook Wald Honig en Tannen Honig. Bij sommige winkeltjes kun je proeven, en ik vind de Wald Honig niet lekker, maar de Tannen Honig wel. De winkelstraat voert naar de Titisee. Ook hier hebben ze rondvaarten. Maar 1 is wel genoeg op een dag.


De Titisee



Ik herinner me een winkel met heel veel koekoeksklokken, en jawel : er is een winkel met heel veel koekoeksklokken. Toch was het groter in mijn herinnering. Ik denk dat de winkel in Triberg er nog meer had. Ik vind ze wel leuk, en als ik een klassiek interieur had, zou ik er misschien wel eentje willen hebben. Maar nu staat het niet.

We hebben ondertussen trek gekregen en gaan op een terrasje zitten, met uitzicht op het meer. Je kunt natuurlijk niet in het Zwarte Woud geweest zijn en dan geen Schwarzwâlder Kirschtorte gegeten hebben. En dus is dat wat we bestellen. En hij is lekker. Dan gaan we weer verder, of eigenlijk terug. Ik koop o.a. een potje Tannen Honig. En dan lopen we weer terug naar het station. Ik begin me weer af te vragen of we misschien toch een kaartje moeten kopen, maar volgens Edwin moet ik me geen zorgen maken.

We stappen weer in en dit keer worden we wel gecontroleerd. Gelukkig is het allemaal in orde met de Gästekarte. Zo, nu kan ik weer rustig ademhalen. Eenmaal weer terug in Schluchsee brengen we eerst de spulletjes naar het hotel. Dan gaan we even naar de supermarkt om een flesje wijn voor vanavond te kopen en dan zoeken we een terrasje op. We gaan in de schaduw zitten met uitzicht op het meer. Biertje erbij... het leven is goed.

Wanneer het 6 uur is, bestellen we eten. Ik neem een Wiener Schnitzel en Edwin kalfsmedaillons met champignonsaus en spätzle. We worden bediend door een zwart meisje in een Dirndle jurkje. Dat zit er raar uit, maar het staat haar wel. Ze denkt steeds dat we Engels zijn, hoewel we Duits tegen haar praten. Maar we hadden een engelstalige menukaart, vandaar.

We nemen nog koffie na, en dan gaan we terug naar ons hotel. Het is inmiddels weer wat frisser geworden. Helaas ligt mijn vestje in het hotel. Maar het is maar een klein eindje lopen, gelukkig.