Maandag 24 augustus 2015: Innsbruck

Het is nog steeds lekker weer, hoewel het iets bewolkter is geworden. Vooral bovenop de berg kun je dat zien. Gelukkig hoeven wij niet naar de bergtoppen om dat vast te stellen, er hangen camera's waarvan het beeld op tv wordt getoond. Ik ben nog stijf van gisteren, en wil geen bergwandelingen maken. Dus dat het daarboven geen stralend weer is, komt mij stiekem wel goed uit. Ik stel voor om er een dagje Innsbruck van te maken, en zo gezegd zo gedaan.

Het is ongeveer een uur en 20 minuten rijden. Het is niet moeilijk te vinden: dal uit, snelweg op, Innsbruck mitte er af. De navigatie leidt ons naar een parkeergarage, maar Edwin kiest een andere: die bij de Bahnhof. Ondanks dat er Frei stond, is hij toch vol. We hebben geluk, er gaat net voor ons een auto weg.

Tja, welke kant op is het centrum? We blijken eerst de verkeerde kant op te zijn gelopen. Maar zo zien we nog wel de triomfpoort. We lopen de andere kant op en aan de toenemende drukte merken we dat we goed zitten. Er is een drie lagen hoog overdekt winkelcentrum. Ik koop twee bloesjes en Edwin koopt een overhemd. We neuzen nog wat bij de Saturn. Dan weer eruit. We lopen verder en komen bij de Altstadt.

Triomfpoort in Innsbruck

Het waait heel hard hier, maar het is niet koud. Ik heb binnen de kortste keren een coupe windhoos. Er hangen dreigende wolken boven de berg, maar die zijn daar gelukkig blijven hangen.

Natuurlijk wil ik de grote Swarovski winkel in, en krijg twee kettinkjes van Edwin. Lief, hè? Innsbruck is een gezellige plaats, het blijft leuk, ook al zijn we er al vaak geweest. Natuurlijk zijn we blij dat "das goldene Dachl" er ook nog is. Ook altijd leuk om weer te zien. Hij schittert in de zon. We weten nu dat die gefinancierd is vanuit de inkomsten van de zilvermijn in Schwaz, die de eigenaren daarvan exorbitant rijk hebben gemaakt.

Beeld net buiten de Altstadt 

Ik koop nog een paar pantoffelsokken (lekker warm). Daarna gaan we zitten bij een restaurant dat Claudiana heet, hoe toepasselijk. We bestellen rösti en bier. Heel lekker. We zijn alleen bang dat ons eten van tafel waait. En nog iets positiefs in Innsbruck: ik heb geen wesp gezien! Zo, dat heeft gesmaakt.

We hebben nog een klein deel niet gezien, en lopen die straatjes ook nog af. We nemen een zijweg, en komen op een grote straat, waar voornamelijk supermarkten zitten. Dit is een minder gezellig stuk, en daarom lopen we snel weer terug. Ondertussen is het wel tijd om weer huiswaarts te keren, en we lopen terug naar de Bahnhof. We betalen €13,- en dan mogen we eruit.

Op de terugweg val ik in slaap in de auto, dus als er al iets over te vertellen valt, weet ik niet. Ik wordt gestoord door de sirene van een ambulance die erlangs wil.

We zijn wat later met eten vandaag, omdat de rösti nog in de weg zit. Omaatje let weer goed op of ik mijn bordje wel leeg eet (niet dus). Na het eten gaan we nog een klein ommetje maken. Hoewel het al schemert is het nog warm genoeg om op je t-shirtje buiten te lopen. We komen langs een restaurant waar vrolijke Oostenrijks volksmuziek wordt gespeeld, maar we weten het feestgedruis te ontwijken. Nou, dat was ook wel even lekker om te doen.