maandag 24 augustus 2015

Zondag 23 augustus 2015: Natur Eis Palast Hintertux

Zo, het is zondag vandaag. Dat betekent kerkgangers. Veel, maar niet alle, mensen gaan in klederdracht naar de kerk. Dat ziet er wel leuk uit. We kwamen ze tegen toen wij op weg gingen naar ons daguitje.

Het is weer mooi weer, vandaag. Zonnetje, paar wolkjes. Ziet er goed uit. Na het ontbijt gaan we bedenken wat we gaan doen vandaag. Ik had iets gezien over een Eis Palast. Dat is in het skigebied van Hintertux. Goed, dat wordt het plan. We denken er nog over om met de bus te gaan, maar dat is niet inbegrepen in de activ card. Dan is het niet handig, want dan zit je je druk te maken over het halen van de bus. We gaan dus met de auto.

Het is net na 11 uur dat we vertrekken. Het Tuxertal is een mooi dal, met meerdere dorpjes, waarvan de laatste Hintertux is. Hier start de reis naar boven. De parkeerplaatsen zijn berekend op veel toeristen, er is plaats genoeg. We nemen warme kleding mee, want boven zal het koud zijn. De reis gaat in drie trajecten. We kopen een kaart voor deel 2 en 3 van het traject, want de activ card geldt maar voor het eerste deel. Dat kost €42,- We stappen in een van de kabines van Gletscher Bus 1. En daar gaan we. Het dal station ligt op 1500 meter. Het volgende station is Sommerberg en ligt op 2100 meter. We stappen daar over op Gletscher Bus 2, die naar Tuxer Fernerhaus gaat, op 2660 meter. Het is hier koud. Ik trek mijn vest en mijn jas vast aan. Terwijl we naar Gletscher Bus 3 lopen, waait het flink. Ineens vliegt mijn pet van mijn hoofd. Terwijl ik ernaar grijp, laat ik mijn mobiel los van de schrik. Die komt een paar meter verderop op het beton terecht. Oh-oh....gelukkig, hij is nog heel, en doet het nog. 

We stappen in een kabine van Gletscher Bus 3, die ons naar 3250 meter hoogte brengt. Dat is toch wel het hoogste waar we ooit geweest zijn. We komen in een wolk terecht, we zien ineens niets meer. Dat is toch wel een beetje eng. Aan een kabel te hangen en zo goed als niets om je heen te zien. Gelukkig is de rotswand dichtbij, en zien we die nog een beetje. Maar als je voor je uit kijkt, zie je alleen nog een paar meter kabel die in het niets verdwijnt.

Uiteindelijk zijn we er en we stappen uit en komen in de sneeuw terecht. Het is 2°C. Rare gewaarwording, die sneeuw. Er wordt hier ook nog geskied. We lopen snel naar het hokje waar je kaartjes kan kopen voor het Eis Palast, want er start een rondleiding om 12:30 uur. En als we die niet redden, is het een uur wachten op de volgende. Het kost €42,- We pakken een helm, zetten hem op en gaan gauw naar de ingang. Nou, ja, gauw... In de sneeuw lopen ben ik niet echt gewend en zeker niet op een steile helling naar beneden. Al glibberend en glijdend en met hulp van een gids kom ik beneden. We zijn net op tijd.


Claudia probeert niet uit de glijden

We gaan de ijsgrot in. Oppassen, het is echt glad hier. Je begeeft je letterlijk op glad ijs. We moeten ons goed vasthouden aan de touwen die langs het pad gespannen zijn. Het is donker, maar er zijn voldoende lampen om mooie ijsformaties te belichten. Er zijn ook rubber matten en dat maakt het lopen wel gemakkelijker. Soms liggen ze in een holletje waar smeltwater in is bevroren en is het dus toch glad. We moeten ook veelvuldig met ijzeren ladders naar beneden. Bij eentje stap ik net iets verkeerd eraf, en roetsj, daar lig ik op de grond.

Het is geweldig mooi. De ijsgrotten zijn pas in 2007 bij toeval ontdekt. Nadat men het een jaartje aan had gezien of het stabiel bleef, en dat was blijkbaar zo, hebben ze het in 2009 opengesteld voor publiek. Er wordt gezocht naar manieren om te onderzoeken hoe oud het ijs is. Men denkt dat het onderste ijs het oudste is van de gehele Alpen. Dat denkt men omdat de Gletscher niet of nauwelijks schuift. Daarom is het ook mogelijk om rondleidingen in het gangenstelsel te doen, anders was het veel te gevaarlijk. Er is nu al een schacht van 50 meter diep gemaakt, maar ze willen nog 100 meter dieper. En dan hopen dat ze organisch materiaal vinden om koolstofdatering te kunnen doen.

We komen in een lange smalle spleet. Dit is net zo iets als een spleet die je van de bovenkant van Gletscher kunt zien, en waarvoor je moet oppassen om er niet in te vallen. Maar nu van de onderkant, hij is dicht van boven. Er zijn gedeeltes met prachtige stalagmieten en stalagtieten, schitterend mooi.

 
In de grot

 
Nogmaals in de grot

 
Prachtige ijsformaties

We komen bij een meertje aan. Er ligt een bootje en we mogen instappen van de schipper. Het varen op een ondergronds, of eigenlijk ondergletschers meer, is nieuw: het kan pas sinds 4 weken. We hebben dus een bijna-primeur. Eerst stond het water te hoog, maar ze hebben ijs weggehaald, en nu is het waterniveau lager. De schipper vertelt ons dat het water volledig vrij is van mineralen, en daarmee ongeschikt als drinkwater. Drink het 22 dagen en je sterft. Dat dit varen op het meertje kan, is uniek, en te danken aan het feit dat de Gletscher niet beweegt. Dit is de enige plek op aarde waar dat zo is. Interessant.

Na het bootjevaren, stappen we uit en lopen we terug naar de ingang. Nu moeten we dat sneeuwstuk weer omhoog. Ook dat valt niet mee. Maar we komen er. Het is hartstikke mistig hier, of liever gezegd, bewolkt, en van het mooie uitzicht genieten is er dus niet bij. Er zijn wat kinderen in de sneeuw aan het spelen, en hier en daar gooit er iemand een sneeuwbal.

We gaan maar weer naar beneden. Wederom hangen we in de kabine in de wolken. Het geeft een wat sinistere sfeer. Dan komen we onder de wolk en kunnen we weer wat zien.


Panoramafoto vanuit de kabine

Bij  Tuxer Fernerhaus is ook niets te beleven, en we gaan naar Sommerberg. Daar is het alweer warmer. We kijken even rond of we hier leuk kunnen zitten om wat te eten en drinken, maar dat valt tegen. Ongezellig. Daarom gaan we maar weer terug naar Hintertux. Daar zetten we onszelf op een terrasje neer en bestellen een Späzi en grilworstje met friet.

We gaan ook nog even kijken naar de waterval. En daarna rijden we terug naar Mayrhofen. We rusten wat uit, kleden ons om en gaan naar beneden om te eten. Salade, worstsalade, groentesoep, Edwin Wienerschnitzel en ik Rösti. IJsje na. En dan weer naar de kamer.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten