Deze wandeling begint aan de overkant van de straat. Dat is makkelijk. We steken het beekje over, iets omhoog, en komen op een wandelweg die parallel aan de straat loopt. Toch is het ver genoeg van de straat, dat je dat eigenlijk niet merkt.
We komen langs een zwembad, althans iets dat een zwembad is geweest, want het wordt afgebroken. Het is leeg, en de helft ligt in puin. Even later komen we in bosachtig gebied. Dat betekent schaduw en dat is prettig met dit weer. We zien ineens beweging en horen geristel. Hier zijn ze ook: we zien een eekhoorntje. Hebben we daar gisteren meer dan een uur voor gereden!? Nee, gisteren gingen we natuurlijk voor de waterval en niet alleen de eekhoorntjes.
Even verderop komen we door iets wat de Wolfschlucht heet. De beek ligt iets dieper, en de wanden lopen steil omhoog. Het is een mooi stukje natuur, en zo dichtbij. Wat ons betreft maken ze hier iets te weinig reclame voor. Maar ja, dat reclamebudget zal wel op gaan aan de Todtnauer Wasserfall, waar we eerder zijn geweest. Maar voor ons was dit nu een aangename verrassing.
En dan zijn we bijna bij Todtnau, de eerste huizen zijn er al. We kunnen nu door de straten naar het centrum lopen, of nog even door de natuur. We kiezen dat laatste en lopen weer iets omhoog. Niet veel verder zien we een beeld van een zwaard. Dat zien we ook altijd vanaf de weg. Het is een oorlogsgedenkteken van de eerste wereldoorlog. Hier heb je een goed uitzicht op Todtnau en de omgeving en we genieten daar even van op een bankje.

het oorlogsgedenkteken
Nog een eindje verder komen we weer op het Schöpfungspfad. En daar is de boom weer met de slang en de appel. We zijn er bijna. Bij het kerkje komen we het stadje in.
We gaan op het terras van de Italiaan zitten en bestellen een Spezi. Geen bier, want we moeten nog terugwandelen, en het is daar ook nog wel wat vroeg voor (ongeveer 12 uur). Bij een kledingwinkel koopt Edwin een bloesje, en ik een shirt (zal mooi passen bij het kettinkje dat ik van Edwin kreeg in Titisee).
En dan lopen we weer terug. Nu wel door de straten, en weer door de Wolfschlucht. Het wordt nu wel warm, en we zijn blij met elk briesje. Weer terug gaan we in de tuin van ons gasthuis zitten, bestellen een bier en een stuk taart. Dat is lekker. We pakken ons boekje en tijdschrift erbij, en brengen zo de rest van de middag door. 's Avonds rijden we naar Todtnau, en gaan weer bij de Italiaan zitten, nu om een pizza te eten. En dan weer terug naar onze kamer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten