We gaan naar de Feldberg. Dat is met 1493 m.üdM (über das Meer, boven zeeniveau) de hoogste berg van het Zwarte Woud. Het is niet ver rijden. We parkeren de auto in een parkeergarage bij de kabelbaan. Met onze hochschwarzwaldkarte mogen we gratis naar boven (en ook weer naar beneden, maar dat gaan weer lopend doen).
Boven gekomen heb je bij het Bismarckdenkmal een prachtig uitzicht rondom. Bij helder weer kun je zelfs de Zwitserse alpen zien. Maar het is nu helaas niet zo helder, dus we moeten ze maar op hun woord geloven.
Bismarckdenkmal, een herkenningspunt in de wijde omgeving
prachtig panorama hier
Beneden kun je de Feldsee zien liggen. Daar gaan we naartoe wandelen. Uiteraard is het grotendeels een dalende wandeling.
de Feldsee
De Feldberg zelf heeft alleen maar gras als begroeiing. Verder is het Zwarte Woud donker van alle bomen, maar hier niet. De wind heeft daardoor vrij spel, en het waait hier dan ook behoorlijk hard. Het is nog net niet zo dat ik mijn pet moet vasthouden om te voorkomen dat hij wegwaait. (Nou, nou, overdrijven is ook een kunst, hoor Clau.) Er is ook geen beschutting tegen de zon, maar door de wind geeft dat niet.
uitzicht onderwegNa een tijdje komen wel toch weer in de bomen. Eerst naaldbomen, daarna ook loofbomen. Het is een afwisselende wandeling. Pok, pok, pok, pok. Luister eens, dat lijkt wel een specht. Ja, we zien hem. Hij bonkt er lustig op los. Later zien we op een informatiebord dat het de drieteenspecht is. En we zien ook weer een eekhoorntje over het pad roetsjen. Dat wordt nu wel een beetje gewoontjes. Het wordt bijna een teleurstelling als je geen eekhoorntjes ziet.
Onderweg komen we langs de Raimartihof, een eetgelegenheid. We bestellen een Apfelstrudel met vanillesaus, en een Spezi. Lekker hoor. Ik heb bijna geen zin om verder te gaan, zo lekker zitten we hier. Maar we moeten wel. We zijn hier vlakbij de Feldsee. Je mag hier vanwege de bescherming van een zeldzame onderwaterplant niet zwemmen. En dat is maar goed ook, want anders zou dit best wel eens een recreatieplas kunnen zijn, zo mooi ligt het, met een klein strandje, en zo.
de Feldsee
We lopen er een klein stukje langs. En dan moeten we toch een eind stijgen om weer bij het dalstation van de kabelbaan te komen. Ik lijk wel lood in de benen te hebben na die Apfelstrudel. Maar we halen het. We gaan op een bankje zitten om af te koelen, en dan gaan we terug naar auto. We gaan in Todtnau naar de Edeka, om met wat te eten en drinken te halen. We moeten er rekening mee houden dat het morgen vies weer is, en we waarschijnlijk niet veel gaan doen.
Eenmaal terug val ik in slaap op bed. Om zes uur gaan we eten in het restaurant Hirschen, 200 meter verderop. En dan weer terug naar onze kamer. Nu begint het te regenen. Gelukkig hebben we nog de hele dag mooi weer gehad.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten