Na het ontbijt, waarschuw ik Edwin alvast: vandaag geen wandeling in de bergen. Ik opper om naar Innsbrück te gaan. Edwin heeft eerst geen zin. Het is ook best ver: wel een uur rijden. Maar hij heeft ook geen alternatief. Verder is er in de buurt geen plaats van betekenis om eens leuk heen te gaan. Innsbrück zijn we al meerdere keren geweest, maar het blijft een gezellig stadje.
Ongeveer half elf gaan we op pad. Het is zó mooi weer, dat we verder geen jassen meenemen. Het is 23ºC, maar wel wat bewolkt. Het is inderdaad iets meer dan een uur rijden. Eenmaal in Innsbrück blijkt de weg richting parkeerplaats voor het centrum wel heel druk te zijn: we staan in de file. Maar Edwin had eerder een andere parkeergarage gezien. Dan moeten we wel een stukje lopen. We zetten de auto neer in parkeergarage aan de Innerkoflerstrasse. Hier is plek zat. Het kost 0,041 cent per minuut. Je betaalt hier dus nog ouderwets per minuut: wel zo netjes.
We komen de garage uit en weten niet welke kant we op moeten lopen. Maar daar hebben we TomTom voor en op de kaart zien we als snel dat we langs de Universiteitskliniek moeten lopen, en dan richting centrum. We lopen over de Maximilianstrasse tot aan de Triumphpforte, en daar linksaf richting centrum.
Triumphpforte
Eerst is er een straat met wat modernere winkels. Er zit bijvoorbeeld ook een LUSH! En er is een groot overdekt winkelcentrum met allerlei winkels, hoofdzakelijk kleding, maar ook een Saturn, een boekenwinkel, snuisterijen. In de boekenwinkel zie ik twee kookboeken die ik wel wil hebben, maar ze zijn hartstikke zwaar. Dan loop ik er de hele tijd mee te sjouwen. Ik kom op de terugweg wel terug. Bij de Peek & Kloppenburg zie in Tyroler jurken in de etalages. Toch eens kijken wat dat kost. Zo'n jurk kost €199,- en dan moet er nog een bloesje bij van €39,- Toch maar niet.
En dan lopen we de Altstadt in. Het gouden dakje is mooi in de zon, en glittert je tegemoet. Het blijft leuk.
Das Goldene Dachl
Het stadje is gezellig, en toeristisch, met ouderwetse souvenirswinkeltjes, waar je allerlei afzichtige spulletjes kan kopen. Ik koop een stel pantoffels. Pantoffels? In de zomer? Ja, maar ze zijn echt bont (ja ja) en zitten heerlijk warm (dat wel).
Er is ook een Swarovski-winkel, maar die is in verbouwing. Dat is jammer. Een paar straatjes verder zien we de tijdelijke lokatie van de Swarovski-winkel. We gaan naar binnen. Ik koop een kettinkje, en Edwin manchet-knopen.
We hebben trek gekregen en zoeken een terrasje. De terrassen rond Das Goldene Dachl verkopen alleen patat en bratwurst, of soortgelijke troep. We lopen een klein eindje verder en ontdekken we Hotel Restaurant Goldener Adler. Het menu ziet er beter uit. Ik neem een salade met gerookte eendenborst, en Edwin een salade Niçoise. Het is heel lekker, en zo heb je toch niet al te zwaar gegeten. Aan de muur van dit hotel zit een plakaat waarop namen staan van bekende mensen die er ooit gelogeerd hebben. Zo staat Mozart erop, Keizer Maximiliaan en koningin Juliana. Dat is heel leuk om te weten.
Logées van Goldener Adler
Japanners, of in ieder geval Aziatisch uitziende mensen, vinden het hier ook heel leuk. Er komt een groep langs waarvan de vrouwen allemaal een parasolletje dragen. Dat ziet er wel komisch uit. Ze lopen al fotograferend langs met de camera's in de lucht.
Na het eten dwalen we nog wat door de straatjes, en winkeltjes. Dan hebben we het op een gegeven ogenblik wel gezien en gaan we terug naar de parkeergarage. We komen weer langs de boekenwinkel en nu koop ik de kookboeken. Ik weet natuurlijk al wat ik wil hebben, dus ik pak ze en loop naar de kassa. De man achter de kassa zegt: zó, dat is doelgericht winkelen. Ze zijn inderdaad zwaar, dus ik ben blij dat ik gewacht heb.
De weg naar de parkeergarage hebben we zo weer gevonden, en dan rijden we terug. Weer een uur rijden. Onderweg halen we nog wat spulletjes bij de Eurospar, en eenmaal terug in het hotel gaan we op ons balkonnetje zitten.
Om half zeven gaan we eten. We krijgen eerst een bordje met meloen en verschillende soorten gerookte vleeswaren, en een bolletje preiselbeer-kress spul. Lekker. Dan een helder soepje. Edwin heeft als hoofdgerecht rundvlees met groenten in een saus met polenta-nockerl. Ik heb een visfilet (Meerbarbe) met komkommersalade en noedels. En als nagerecht een bosbessentiramisu met frambozen. Dat was erg lekker, en toch niet te machtig.
Er zijn nieuwe gasten binnengekomen vandaag. Aan het tafeltje naast ons komt een stel te zitten. De man vraagt ons of we er al lang zijn, wat je hier kunt doen, en zo. We antwoorden wat in het Duits, maar de man hoort dat we geen Duitsers zijn, en vraagt waar we vandaag komen. Aus Holland. Wir auch. Hahahahahaha. Lachen.
Eenmaal op de hotelkamer, gaan we eens op zoek naar de volgende vakantielokatie. Morgen is onze laatste dag hier, en zondag vertrekken we, maar we weten nog niet waarheen. Het Comomeer zit nog steeds vol. we kunnen ook naar een andere lokatie in Oostenrijk. Waar we ook al een hele tijd niet geweest zijn is Saalbach-Hinterglemm, in het Salzburgerland. Dat lijkt ons ook mooi. Het weer is daar een dag iets minder, maar dan wordt het ook weer mooi. Er zijn nog hotels genoeg beschikbaar, en we vinden er een die Eva Garden heet. Die ligt iets van het centrum af, en lijkt verder wel goed. We boeken een kamer tot vrijdag, de 19e. Dat is ook weer geregeld.
Nog wat foto's van Innsbrück
Een leuk blauw huis. In het pand rechts ernaast is een bergbeklimmer tegen een balkon aan het klimmen. Zie je hem?
De "bergbeklimmer"
Als je goed kijkt lijken mensen te staan onder het gouden dakje. En ja hoor.
Nog een mooi huis in Innsbrück
Levende standbeelden in de stad
Innsbruck ziet er mooi uit. Leuke levende standbeelden! Goede reis naar de volgende plek!
BeantwoordenVerwijderenJacqueline