Dag 6 - 14 augustus 2011 - Saalbach

Vandaag gaan we naar een andere lokatie, nl. Saalbach. Dat ligt in het Salzburgerland. Saalbach wordt vaak in één adem genoemd met Hinterglemm, wat een plaatsje verderop in het dal is. We staan een half uurtje eerder op, om tijd te hebben voor het inpakken van de koffers. Voordat we gaan ontbijten, pakken we de koffers al zo veel mogelijk in. Na het ontbijt is het een kwestie van de laatste dingetjes inpakken, en naar de auto brengen. Edwin wil de auto dichterbij zetten op de parkeerplaats. We moesten gisteravond de auto op een andere parkeerplaats zetten, omdat de gewone vol was. Toen Edwin wegliep om de auto te halen waren er twee plekken vrij. Toen hij aan kwam rijden met de auto, waren beide plekken bezet. Dus zette hij de auto maar weer terug op de andere parkeerplaats. Dan maar iets meer sjouwen met de koffers. Hoewel dat ook wel weer meeviel, omdat we nu een andere uitgang van het hotel konden nemen en zo toch nog redelijk dichtbij stonden. Edwin rekende af, terwijl ik de laatste dingen naar de auto bracht, die we de eerste keer niet mee konden nemen.

En toen gingen we, 5 over 10. Het zal wel weer even duren voor we weer naar het Kaunertal gaan. Het was (en is) een mooi dal. En met goede herinneringen.

De weg is vrij gemakkelijk. Het dal uit, bij Prutz de snelweg op, en dan de A12 afrijden. Dan de snelweg af, richting St. Johann in Tirol, en dan die weg afrijden tot aan Saalfelden, en dat het Vorderglemmtal in, waarin Saalbach ligt. Het was 13:15 toen we er waren. We hadden een goede reis, geen ongerechtigheden.

Saalbach heeft een autovrij centrum. Er zijn dan ook veel parkeerplaatsen en parkeergarages. Wij moesten een stukje door het centrum rijden waar je nog wel met de auto kon komen. Toen TomTom zei dat we de bestemming bereikt hadden, konden wij het hotel niet vinden. Het hete Eva garden, of Eva, Garten (die komma hoort daar na het woordje Eva, ze hebben hier namelijk nog meer, nl. Eva, beauty of Eva, village). We reden een rondje en toen we een stukje doorreden waar we dat eerst niet deden, zagen we het hotel liggen. We konden goed parkeren bij het hotel. We werden door een meisje naar de kamer gebracht. Het is een mooie kamer. De badkamer is mooier dan in Weisseespitze, maar de kamer zelf is wat kleiner. Wel hebben we een balkon met een prachtig uitzicht.


Hotel eva,garden

We brengen de koffers naar de kamer. Helaas er is geen lift, en dus sjouwen we de spullen twee trappen omhoog. Nou ja, Edwin doet het grootste deel van het sjouwen. Daarna lopen we richting centrum. Saalbach is meer een leuk plaatsje dan Feichten. (Eerlijk gezegd stelt Feichten als plaats niet zo heel veel voor.) Het is zondag, maar er zijn toch nog enige winkels open. We lopen even door het centrum heen, en strijken dan neer op een terras. Dat blijkt ook bij het hotel te horen, want het heet eva,alm. Ik neem een beef burger en Edwin een kipburger. Niet typisch oostenrijks, maar wel lekker. Een bier erbij, en wat wil een mens nog meer. We zaten lekker, beetje loeren naar voorbijkomende mensen en auto's die de weg ook niet kennen. We zitten tegenover een hotel en er arriveren hotelgasten. We kunnen mooi kijken wat ze allemaal uit hun auto laden.

Het werd steeds warmer. We wandelden nog wat verder in het plaatsje. Oef, ik voel het bier in mijn benen. Ik kan amper een stap verzetten. Ken je dat? Benen die van elastiek lijken te zijn? We namen nog een kijkje bij de gondelbaan, die hier vlakbij is. En daarna terug naar het hotel, om lekker op het terras te gaan zitten, boekje lezen. We bestellen een karafje witte wijn, en komen zo de middag wel door. Wel hebben we last van wespen.

Om 7 uur gaan we eten. Er blijken best veel Engelsen in het hotel te zijn. We horen overal om ons heen mensen Engels praten. Het restaurant gedeelte ziet er netjes uit. Er zijn nog best veel mensen. Eerst kunnen we een salade van het buffet nemen, en daarna het hoofdgerecht van het buffet, wat bestaat uit Italiaanse gerechten, zoals Lasagne, Piccata Milanese (zeg maar kalfsschnitzel, de Italianen en de Oostenrijkers ruziën om het feit wie het gerecht heeft uitgevonden van het gepaneerde varkenslapje.), en een visgerecht. Het dessert is niet van het buffet en bestaat uit panna cotta met fruit. Lekker. We drinken er een wit wijntje bij.

Het was zo mooi weer vandaag dat je moeilijk kunt geloven dat het morgen heel slecht weer wordt. Regen en onweer. Vanaf dinsdag wordt het weer mooi, gelukkig.

Rond 21 uur viel ineens de stroom uit. Kortstondig, gelukkig. Het licht ging vrij snel weer aan. Om half 10 ongeveer hoorden we een geluid: het bleek te regenen. Even later bliksem, gevolgd door donder. We hebben een kamer onder het schuine dak, dus we horen het gekletter extra goed. Het ging flink te keer! Hopelijk is morgen het ergste voorbij.