Dag 10 - 26 augustus 2010 - Riva

En weer is het mooi weer. Het houdt maar niet op met 30 graden zijn. Het wordt zo ondertussen irritant. Ik zag op internet dat het in Nederland erg vies weer is. Dat is natuurlijk ook niet alles. Dan kun je toch beter 30 graden hebben.

Na het ontbijt gaan we op weg naar de Cascata Varone, oftewel de waterval van Varone. Varone is een plaatsje iets verderop. De waterval hadden we gisteren te voet willen doen, maar dat hebben we gestaakt vanwege de hitte. Het resultaat was wel dat we een leuk winkeltje hebben ontdekt, maar dat komt later.

We rijden naar de waterval. De parkeerplaats is vol. Maar niet getreurd: ze hebben nóg een parkeerplaats. Maar helaas, toch maar wel getreurd, die is ook vol. Ze hebben hier iets met te kleine parkeerplaatsen. De parkeerplaats bij ons hotel is ook altijd propvol. De auto's staan zelfs op het gras, in de tuin dus, geparkeerd. En ook hier weer. We rijden wat rond in de hoop ergens een parkeerplaatsje te vinden wat niet té ver weg is. Maar we vinden niets.

We rijden naar het eerdergenoemde winkeltje. Gelukkig is op díe parkeerplaats wel voldoende ruimte. Ik neus een poosje rond. Ik koop een olijfhouten pepermolen. Verder koop ik nog wat typisch italiaanse produkten, zoals balsamico azijn, honing, wildzwijnpâté, risottorijst, en een fles wijn voor vanavond. In het winkeltje ernaast koop ik zaadjes voor tomatillo's, en weckpotjes met losse dekseltjes. Edwin kocht een pak graszaad speciaal voor hellingen. Ons gazon heeft dat wel nodig, want toen we op vakantie gingen was het erg dor.

Toen we uitgewinkeld waren, gingen we het nog een keer proberen bij de waterval. Nu hadden we geluk en was er wel een parkeerplaats vrij. We kochten een kaartje om naar binnen te gaan, het kostte €5 p.p. Het was práchtig. De kloof was zo smal dat je er op bepaalde plaatsen niet tussen had gepast. Er waren twee ruimtes met een plateautje waar je kon staan. Eerst de onderste ruimte. Het water kwam echt met klaar geweld door de kloof. Op deze manier geloof je het dat water rotsen kan uithollen. We werden nat, want het spatte aan alle kanten om ons heen. Daarna konden we via een omweggetje naar boven lopen, een mooi breed pad. Ze hadden er een beetje een botanische tuin van gemaakt, met vrij veel verschillende plantensoorten met bordjes erbij wat het was. Dat staat weer zo in constrast met het geweld van de waterval zo vlakbij. De bovenste ruimte was nog natter dan beneden. Hier kon je het onmogelijk droog houden. De kloof was ook weer heel smal en had op grillige wijzen de rots uitgehold. Héél mooi. En ook lekker koel, bijna koud zelfs.

Hieronder een paar foto's van de kloof en waterval.






Deze foto is van boven naar beneden genomen.

We waren niet zo heel lang bezig hier en vertrokken weer. We gingen terug naar het hotel, om de spulletjes op te bergen. De schoonmaakster was net bezig in onze gang, maar liet weten nog 3 kwartier met andere kamers bezig te zijn, dus we konden er wel in.

We namen een leesboek onder de arm, Edwin zijn electronische en ik een papieren, en we gingen op weg naar het centrum van Riva. Het plan was eerst wat de eten en drinken en daarna ergens een bankje op te zoeken en wat te gaan lezen. We gingen zitten op een terras aan de waterkant en bestelden een Weizenbier en een bord pasta. Ik Spaghetti a la carbonara en Edwin Penne met pestosaus. we vinden het allebei lekker.


Weizenbier. Ziet er goed uit, hè?


Voorbijvarende boot. Als je goed kijkt zie surfers in de verte.

Het kost wat moeite een bankje in de schaduw te vinden, maar uiteindelijk vinden we er dan toch een omdat we net iemand zien vertrekken. Het is druk vandaag, omdat het piratenfeest bezig is. We zien de hele week al piraat-achtige dingen, zoals de voorboeg van een schip, een skelet in een etalage, en meer van dat soort dingen. Vandaag zagen we groepen met kinderen, die een blauw hesje aan hadden door de stad lopen onder begeleiding van verklede volwassenen, die ook af een toe een toneelstukje opvoerden. Wel grappig. En natuurlijk werd er weer volop gezwommen, gezond, gezeild en gesurft. We zaten heerlijk ons boekje te lezen en af en toe om ons heen te kijken naar wat er voorbij kwam lopen.


Mensen aan het zonnen.

Toen het half zeven was geweest, gingen we op zoek naar een restaurantje. In het centrum was een terras waar een paar dagen geleden we er niet bij konden omdat het vol was. Nu was het leeg, om ongeveer dezelfde tijd. Vreemd. We liepen verder, maar vonden niets dat ons aanstond. We maakten nog een rondje en nu was wel een tafeltje bezet. We gingen erbij zitten. We bestelden weer een Weizenbier en een pizza. Ik had een Calzone dit keer, een dubbelgeklapte dus. Het was lekker. We hebben als avondeten alleen nog maar pizza's gegeten hier. We namen nog een capuccino na en liepen weer terug naar het hotel.

Morgen moeten we vertrekken uit ons hotel. Het is wel tijd ook, want we hebben het nu wel gezien, hier in Riva. We hadden het plan hierna naar Oostenrijk te gaan, maar het blijkt dat het mooie weer in de Alpen voorbij is. Het weercijfer dat weeronline geeft is een 3. Dat is bar slecht. Het is in de hele omgeving van waar we eventueel naar toe willen hetzelfde. Vandaag was nog een prachtige dag overal, maar morgen is het bar en boos. Dan gaan we maar naar huis. Daar is het ook vies weer, maar je kunt beter thuis vies weer hebben, dan op vakantie.