Vandaag gaan we weer naar huis. Het is overal in de Alpen heel slecht weer. Ik hoop dat we er geen last van hebben onderweg. Hier in Riva begint de dag wel mooi, hoewel het meer bewolkt is dan eerdere dagen. Het kwik staat op 27 graden.
We ontbijten heel vroeg, althans voor ons doen, klokslag 8:00 uur zitten we aan het ontbijt. We hebben de koffers al gepakt en alles staat klaar om naar de auto gebracht te worden. Maar dat doen we na het eten. Zo gezegd zo gedaan. Als alles in de auto is, rekent Edwin af. En dan gaan we, om 9:12 uur.
Het eerste deel van de reis verloopt voorspoedig. Het weer is mooi, het verkeer is rustig, geen probleem. We gaan bij Brenner de grens over. In Oostenrijk kopen we een Autobahnvignet, dat is verplicht als je op de snelweg wilt rijden. Na Innsbrück beginnen de problemen met het weer. Van de ene minuut op de andere is de zon verdwenen, vallen er druppels, en dan plenst het. Het is ook koud, 15 graden. Gelukkig duurt het maar kort. Als je de kant opkijkt van het Kaunertal, waar we dus heen hadden willen gaan, dan zie je hoegenaamd niets, alleen maar grijs. Gelukkig hebben we dit niet lang van tevoren geboekt, want dan had je eraan vastgezeten.
De heftige plensbui duurt niet lang, maar het blijft stevig regenen. Het is dus wat voorzichtig rijden, maar dat kan bijna niet anders, want iedereen rijdt langzaam. De wegen zijn gelukkig ook redelijk breed in Oostenrijk, zeker als je het vergelijkt met Italië.
Dan rijden we Duitsland binnen, bij Reute gaan we de grens over. Het is alsof het weer zich wel wat aantrekt van de landsgrenzen, want het is nu bijna meteen droog en zonnig. Het wordt al snel weer 26 graden. Het is ondertussen tijd om wat te eten en om 13:30 vinden we een Raststätte waar dat mogelijk is. We nemen een Gulaschsuppe met een broodje. Een half uurtje later gaan we weer verder.
Bij Karlsruhe beginnen de problemen met de files. We hoorden op de radio dat er een file was tussen Karlsruhe en Frankfurt van 20 km. We besloten daarom een andere weg te nemen. Hadden we het maar niet gedaan. Het regende ook even zó hard, dat we de borden boven de weg niet konden lezen terwijl we er onderdoor reden. We gingen via de A65 en A61 richting Ludwigshafen. Toen we de A61 opreden, kwamen we bijna meteen in de file terecht, en dat duurde ongeveer 2 uur. Gedurende die twee uren kwam weer een hoosbui langs. Op de tegenoverliggende richting van de snelweg lagen zulke grote plassen op de weg dat een auto, die er een beetje hard doorheen reedt, het water liet opspatten tot op onze rijbaan.
Toen het 18:30 was hadden we trek gekregen en stopten bij de eerste de beste Raststätte om wat te eten. Ook daar was het druk. Ze waren duidelijk niet berekend op deze hoeveelheid klandizie. Uiteindelijk kregen we wat te eten, de keuze die we wilden was al op, of duurde weer een tijd. We namen maar wat anders en aten het op. Veel Nederlanders en Belgen hier, zo te horen. 19:15 reden we weer verder. De file was ondertussen verdwenen, maar het was nog steeds druk en het schoot niet op.
Om het kwartier ongeveer kwamen verkeersberichten. We keken wel op van de vreemde berichten. Er werd veel gewaarschuwd omdat er ofwel mensen, of dieren (bleek later een hond) op de rijbaan liepen. Of er lag een tas, een aluminium staaf of voorwerpen op de weg. Of een rijstrook was afgesloten vanwege een kapotte vrachtwagen (is nog redelijk normaal) of een brandende auto. Op de A49 waren een paar idioten (werd letterlijk zo gezegd) stenen aan het werpen op de auto's vanaf een viaduct. Arschloch-alarm!
Gelukkig bleef het weer rustig, alleen een beetje zachte regen af en toe. We reden via Koblenz, Bonn, Oberhausen en bij Elten de grens over. 23:15 uur waren we eindelijk thuis. Hier was het droog. Dat is wel zo prettig bij het naar binnen brengen van de spullen.
We brachten de spullen naar binnen en gingen kijken of de katten ons nog herkenden. Dat was wel het geval. Ze keken heel even verschrikt op van bovenaan de trap, maar lieten zich al snel aanhalen. Daarna werden ze heel erg aanhalig, alsof zo ons gemist hadden. Dat zal ook wel zo zijn.
Haha, Arschloch alarm! Maar dat kun je inderdaad wel idioten noemen, wie doet dat nou. Achterlijk, en hartstikke gevaarlijk. Gelukkig zijn jullie uiteindelijk goed aangekomen, hoewel de reis niet echt voorspoedig verliep. Dat jullie het onderweg niet voor gezien hielden!
BeantwoordenVerwijderenGroetjes,
Jacqueline