Dag 3 - 19 augustus 2010 - Kandersteg

Ik heb goed geslapen vannacht. Het lichaam had wat inspanning verricht dat het niet gewend was, dus het wilde rusten.
Vanmorgen stonden we ongeveer op dezelfde tijd op als gisteren: iets voor half acht. Ik had er wel iets meer moeite mee om uit bed te komen. Het ontbijt was ook ongeveer hetzelfde als gisteren, behalve dan dat het eitje nu goed gekookt was.
Iets voor tienen waren we klaar en gingen terug naar de hotelkamer om te kijken wat we gaan doen vandaag. Geen bergwandeling, aub. Ik ben nog stijf van gisteren.

Het weer lijkt goed te worden vandaag. Het is nog wel bewolkt, maar de wolken zijn voor een groot deel dampende bossen, van de neerslag van gisteren. Dat lost wel op en dan komt de zon tevoorschijn. We gaan een stadje bezoeken, vandaag. De keuze is uit Interlaken of Thun, de twee plaatsen in de buurt die het meest in aanmerking komen als winkelstadjes, omdat ze iets meer lijken te zijn dan bergdorpjes. We gaan eerst naar Interlaken.

De weg is niet moeilijk: eerst het dal uit naar Spiez en dan langs de Thunsee naar Interlaken rijden. Interlaken ligt tussen de meren Thunsee en Brienzersee in. Het was een mooie weg langs de Thunsee. We reden soms vlak langs het water en hadden uitzicht op de bergen aan de overkant. Die zijn weliswaar wat lager dan aan onze kant. Aan onze kant begint het bergmassief dat de bergen van meer dan 4000 meter bevat. Dat zijn bergen als de Jungfrau. Die zijn mooi wit geworden afgelopen nacht. Gisteren heeft het nog veel geregend. Vanaf het moment dat wij in de regen terecht kwamen tijdens de wandeling, heeft het de hele nacht en een groot deel van de nacht geregend. Op grotere hoogte valt die neerslag in de vorm van sneeuw. De bergtoppen zagen er zo mooi fris, maagdelijk wit uit. Maar dat kan natuurlijk ook mijn verbeelding zijn. In ieder geval was het een mooie rit.

Toen we er bijna waren, konden we kiezen uit afslag Interlaken-Ost en Interlaken-West. Wisten wij veel. We kozen west, en toen we er waren, was er een afslag Interlaken-Zentrum. Kijk, dat moeten we hebben. Eenmaal in Interlaken Zentrum zochten en vonden we een parkeergarage.

Interlaken is niet zo heel erg groot, maar het viel me toch nog mee. Er is een heel chique, duur, poenerig hotel, Victoria geheten. Dat hotel had winkels waar ze bijv. het merk Rolex verkochten, en meer van die hele duren merken. Er liepen heel veel Aziatische mensen, waarschijnlijk Japanners. Een bepaalde souvenirswinkel had zelfs de produktbeschrijving in het Japans erbij gedaan, en er liep Japans personeel rond. Ze zijn dus helemaal ingesteld op Japanse mensen.

Er waren heel veel winkels, die ofwel horloges, ofwel Zwitserse zakmessen, ofwel souvenirs verkochten. Edwin was wel geïnteresseerd in horloges, dus het was voor hem toch iets leuker winkelen dan alleen achter mij aanlopen. De messen vond ik zelf nog wel leuk, maar als je één winkel gezien hebt met die spullen, dan heb je ze allemaal gezien. Na de tweede winkel kwam ik daar achter, en hoefde de overige 20 of zo, van die winkels niet meer in.

Ondertussen begon het behoorlijk warm te worden. We hadden ons vest aangedaan, maar die ging al snel uit, toen de zon erdoor kwam. Het was heerlijk weer.

Toen we het allemaal wel zo'n beetje gezien hadden, hadden we ook wel trek gekregen. Het was ondertussen ongeveer 13 uur. We zagen een leuk terasje en vonden nog een tafeltje vrij (het was vrij druk). Ik bestelde een salade met gevulde Rösti-rolletjes en Edwin Farfalle met zalmsaus. We vonden het allebei lekker. Toen we klaar waren gingen we terug naar de auto.

Het was pas half 3, dus we hadden nog de halve middag voor ons. We besloten naar Thun te rijden. Die plaats ligt aan de andere kant van het meer (en waar natuurlijkde Thunsee naar vernoemd is). We reden via de noordkant van de Thunsee. Dat was ook een mooie weg, met nu het uitzicht op de hoge bergtoppen.

We waren vrij snel in Thun en parkeerden de auto in City-Nord parkeergarage. Thun heeft veel meer weg van een stad dan Interlaken. Ze hadden hier ook nog andere winkels dan Victorinox-messen en horloges. Bijv. boekwinkels. Ik heb twee kookboeken gekocht. We waren er toch nog snel doorheen. Ik dacht slim te zijn. Ik had een Migros gezien (een supermarkt keten hier). Ik dacht: we moeten toch nog een flesje wijn hebben voor vanavond, en ik heb nog wat water nodig. Laten we naar de Migros gaan om dat te kopen. Wat een rare winkel was dat, zeg! Ten eerste stonden nergens prijzen bij. Ik kon er niet achter komen hoe duur iets was. Dat is toch raar? Ten tweede hadden ze geen wijn. Ik kocht dus de fles water, en dat was het dan.

We reden terug naar Kandersteg. In de verte zagen we de bewolking al weer flink donker worden en lager gaan hangen. Gelukkig was dat niet richting Kandersteg, daar was het gewoon mooi. Vreemd hoor, dat het weer per dal zo erg kan verschillen, hier. Het was alleen wat frisser in Kandersteg dan in Thun, maar dat kan komen omdat het wat hoger ligt.
We kochten in Kandersteg maar een fles wijn. We gingen terug naar de hotelkamer en gingen even op het balkon zitten.

We gingen ongeveer kwart voor zeven / zeven uur een restaurant uitzoeken. We vonden een leuke, en gingen op het terras zitten. Met het vest aan, was dat nog prima te doen. Ik bestelde een Kandersteak, en Edwin Schweineschulter. En toen begonnen de problemen. De serveerster kwam het brengen. Wat we toen nog niet wisten, was dat ze de gerechten verkeerd om had neergezet. Ik kreeg de varkensschouder en Edwin de Kandersteak. Maar de serveerster noemde de gerechten andersom. Ik dacht alleen: hé, dit heb ik niet besteld. Ik wenkte de serveerster terug en vroeg: dit is toch niet de Kandersteak? Nee, dat was ze met me eens. Ze dacht het verkeerd gedaan te hebben, en nam mijn bord mee terug. Edwin begon alvast aan zijn eten, wat achteraf de Kandersteak bleek te zijn, maar wat we op dat moment nog niet wisten. Na een tijdje kwam de kok met een bord aanlopen, ging naast mij staan, en vroeg: worstjes met rösti? Nee, ik had Kandersteak besteld. Ze snapten er helemaal niets meer van, en wij ook niet. Uiteindelijk kwamen we erachter dat de serveerster in het begin de borden verkeerd had neergezet. Ik had de keus op het wachten op de Kandersteak, wat zou betekenen dat ik nóg langer moest wachten, of de worstjes opeten. Ik nam de worstjes, want ik had ondertussen flink trek. Edwin had zijn steak nog niet helemaal op en bood mij het overgebleven stuk aan. Ik at het stuk vlees nog op en het was inderdaad wel lekker. Ik kreeg rösti met twee worstjes, en gaf er eentje aan Edwin. De rösti was ook wel goed, hoewel die van gisteren in ons hotel lekkerder was. we namen nog koffie na. De serveerster vroeg nog: allebei "normale" koffie? Ja, normale koffie. Dat ging dan wel weer goed. De koffie was ook lekker. Toen we gingen afrekenen, bracht ze ons de worstjes in rekening, en niet de varkensschouder (wat een duurder gerecht was). Dat vonden we okay, en gaven een flinke fooi, omdat ze wel hun best hadden gedaan om de fouten te herstellen.

We liepen weer terug naar het hotel. Het was nog steeds lekker weer, hoewel de temperatuur wat lager was geworden. Maar we hadden de hele tijd buiten gezeten, en met het vest aan, het niet koud gehad. Het was een leuke dag.