Dag 9 - 25 augustus 2010 - Riva

Het weer vandaag is hetzelfde als gisteren en eergisteren: zonnig, warm, wolken op de bergen (die doen vermoeden dat het daar slecht weer is, maar dat is niet zo), heiig. Het lijkt wel of het steeds heiiger wordt. De bergen aan de andere kant van het meer zijn lichter van kleur en niet zo goed te zien. Het kan verbeelding zijn, maar het lijkt steeds erger te worden. De wolken boven de bergen hangen soms op de toppen. In de Alpen betekent dat dat er regen aan kan komen, maar daar heb ik hier nog niets van gemerkt.

We gaan een eindje wandelen, is het plan. Niet ver hiervandaan is een grote waterval. We vertrekken na het ontbijt. Het is echter al zó warm, en we lopen het eerste stuk op asfalt zonder een zuchtje wind, dat het zweet mij al snel van de kop af gutst. Ik begin het steeds minder leuk te vinden. De waterval bevindt zich buiten de kaart, dus je weet ook niet hoe ver het nog is. Wanneer we bij een winkel komen bij een rotonde, ga ik, op voorstel van Edwin, even naar binnen in de hoop dat het daar koeler is. Dat is het. Het is wel een leuk winkeltje, met streekprodukten en zo. Er is ook een winkel met een allegaartje aan huishoudelijke, tuin- en dierenspullen. Ook wel grappig. Ik kijken even rond. Ik zie verschillende dingen die ik wel zou willen kopen, maar ik wil er nu niet mee sjouwen. De oplossing is dat we morgen terugkomen.

Wanneer ik wat afgekoeld ben, gaan we de winkel weer uit. Echter, Edwin stelt voor maar terug naar de stad te gaan. Dan kunnen we morgen ook wel naar de waterval lopen. Dat vind ik een goed voorstel. We lopen naar het centrum van Riva. Onderweg komen we langs een kerk en we nemen even een kijkje. Officieel mogen we niet naar binnen met onze korte broeken, maar er is niemand die ons wegstuurt.





Er is een markt vandaag. Dat had ik al op een foldertje gezien. Van een markt had ik verwacht dat ze ook streekprodukten zouden verkopen, maar niets is minder waar. Er was niet één standje met etenswaren in wat voor vorm ook. Wel kleding, kleding, kleding, schoenen, tassen, parfum, kleedjes, kleding en kleding. Ineens zie ik een jurkje hangen. Het is een van de vele niemendalletjes die er hangen, maar deze leek me wel leuk. Hij kostte maar €10 dus daar kun je geen buil aan vallen. Ik koop hem. Even later zie ik een tas die me wel aanstaat. Die kost €35. Ook die koop ik. En dan is er een stand met serviesgoed, schaaltjes, bordjes en dat soort spul. Ik zie een paar leuke schaaltjes, en koop er 4. Ze pakken het voor me in. Ik betaal. Ze vergeten in de drukte de tas aan me te geven. Ik gebaar dat ik de tas wil hebben en ze geeft hem aan me. Maar het was de verkeerde tas. Gelukkig hebben we het nog op tijd in de gaten.

De markt is best uitgebreid. Op een gegeven moment heb ik geen zin meer om naar nóg meer van hetzelfde te kijken. Ik ben er al voorbijgelopen wanneer Edwin een camerastatiefje ziet, zo'n kleintje. Die wilde ik al een tijdje hebben, en hier kost hij maar €8. Dat is niet duur, dus ik koop hem. Dan gaan we naar een van de vele terrasjes aan het meer. Hier op het pleintje zijn geen marktstandjes, wat een rust! We bestellen een bier en ijsthee, en ravioli. Het is hetzelfde terrasje waar we gisteren de lasagne hebben gegeten. Dit is één van de weinige terrasjes waar je een redelijk klein hapje kunt eten. Al die andere terrassen zijn ristorante en daar moet je meteen een hele maaltijd bestellen. En al neem je alleen een van de primi piatti (eerste gang, voorgerecht) dan nog is het een behoorlijk bord vol. Maar dit was net goed, eigenlijk.

Toen we klaar waren op het terras gingen we terug naar het hotel, om de spullen naar huis (=hotel) te brengen. Wat was het warm! Maar hier langs het water staat een briesje en dat maakt veel verschil. Het is ook vandaag weer erg druk. Er is bijna geen plekje meer vrij op de grasvelden en in en op het water is het ook vol met zwemmers, surfers en zeilers. En lawaai natuurlijk, maar dat hoort erbij. Wel een gezellige drukte.

Eenmaal terug in het hotel bergen we de spullen op. Het is nu te laat om nog echt wat te gaan doen. Op de hotelkamer is het koel door de airco. We gaan even op bed liggen en vallen in slaap. Wanneer ik weer wakker word ga ik op het balkon zitten en een boekje lezen. Edwin slaapt verder. Zo brengen we de middag door. Niet echt enerverend, maar ja, dat hoeft ook niet altijd.

Wanneer het 's avonds ongeveer 18:30 uur is, trek ik mijn jurkje aan, fatsoeneer mijn haar en dan gaan we op zoek naar een restaurantje. We vinden er een niet ver van ons hotel. Het heet Villa Aranci (Sinaasappel). Het is al tamelijk vol, maar er zijn nog genoeg tafeltjes. We gaan aan een tafeltje voor 2 zitten en bestellen een weizenbier en een pizza. Je zit wel lekker hier. Buiten, uiteraard, en onder een afdakje met wijnranken. Het wordt steeds drukker en uiteindelijk is het vol. De pizza is erg lekker, de lekkerste tot nog toe. We nemen nog een capuccino na en maken dan plaats voor de volgende gasten. Die staan al in een rij te wachten tot er mensen weggaan. Dit vertelt ons twee dingen. Ten eerste: de mensen gaan hier pas om 20:30 uur eten. Ten tweede: als je hier om 20:30 uur wilt eten, is het vol.

We lopen weer terug naar de hotelkamer, onderweg nog even langs de supermarkt voor een fles wijn. Ik koop ook nog een paar pakken Barilla pasta. En dan zijn we weer terug op de hotelkamer. Ik spoel me even af onder de douche en zie dat mijn nek nu begint te vervellen (van dat ik op de wandeling van afgelopen zaterdag verbrand ben). In het hotel naast het onze hebben ze entertainment. Er is een pianist. Gelukkig hoor je er niet veel van op je hotelkamer. Af en toe hoor je applaus, wanneer hij kennelijk weer klaar is met een liedje.